1/5/2007 - hayat bir yalannn...kocaman hemdee
Öyle şeyler vardır ki hayatımızda…asla vazgeçemediğimiz,bırakamayacağımız.hatta bazen yaşama sebebimiz olan…yüzümüzde gülücükler açtıran,kalbimizi coşturan.yeri geldiğinde bizi insan yapan.sevgi diyoruz biz adına.bazen aşka dönüşen,bazen yanağımızdan akan bir damla gözyaşı olan,bazense bir anlık nefret…ne kadar zor kazanıyor insanlar sevgimizi ve biz onların sevgilerini.oysa kaybetmek o kadar kolay ki.geçmişi bir anda silip atmak,hiçbirşey olmamış gibi davranmak…
Bu sabah uyandığımda sanki ilk nefesimi alıyormuş gibi derin bir nefes aldım.hani bebeklerin aldıkları ilk nefes onların canını acıtırmış ya.benimde cnım acıdı.sanki yeni doğmuşum gibi.dünyaya gözlerimi ilk kez açmışım gibi.bu sabah hayatıma bir eksikle başladım.herşeyden çok sevdiğim bir insanın eksikliğiyle.o artık benim hayatım da yok.birdaha dönmemek üzere çıktı ve gitti.onun artık bir ölüden farkı yok bnm için.
İnsan bazen ne kadar aptal olabiliyor değil mi?çok iyi tanıdığınız bir insanı aslında hiç tanımadığınızı anladığınız oldu mu hiç?ona her zaman güvenirken aslında güvendiğiniz kişinin o değilde bir başkası olduğunu anladığınız,sizi her zaman koruyormuş gibi görünüp aslında asıl kendinden korumaya çalıştığını anladığınız,siz ona sorunlarınızı anlatırken o dinliyomuş gibi yaptımı hiç?
Bunları düşündükçe kötü oluyo insan değil mi o kadar zaman karşısında ki için bir hiçi ifade ederken kendini önemliymiş gibi hissettiğini düşündüğün zaman.tanıdığın kişinin aslında tanıdığın kişi olmadığını sadece çok ii rol yapıp senin tanımak istediğin kişiyi oynadığı biri olduğunu hissettiğin zaman.
Bunları düşündüğüm zaman nefessiz kalıyorum sanki.boğuluyorum.nefes almak bir işkence haline geliyo.mutluyken mutsuz oluyorum biranda.onun ağırlığı o kadar üstünde oluyo ki ,uçamıyosun rüyalarında kanatların kırılmış gibi yada gözlerinden akan gözyaşları kanatlarını ıslatmış gibi.ve onun yüzünden çevrendekilerin mutsuzluğunu görmek bitiriyo seni.asıl ölüm o oluyo senin için.haykırmak istiyosun ,bağırmak,ona nefretini söylemek.arıyosun belki ve sesini duyduğunda titriyo sesin.
Ve şimdi nefret ediyosun ondan kocaman bir nefret barındırıyosun içinde ona karşı…bir daha asla sevgiye dönüşmeyecek bir nefretttt
| 
